
في عام 2005، تم افتتاح جامعة كاليفورنيا في عام 2005، وكان ذلك بمثابة نجاح كبير. الصرع hastalarının beyinlerine، nöbet odaklarını belirlemek amacıyla mikroelektrotlar yerleştirilmişti.
Ancak araştırmacılar bu sırada beklenmedik bir şey Fark etti: beynin medial temporal lob ölgesinde yer alan bazı nöronlar، yalnızca beliirli kişilere veya kavramlara tepki veriyordu.
بعد ذلك، يجب أن يكون هناك مجموعة جديدة من الأشياء التي يجب عليك القيام بها. لم تكن جينيفر أنيستون في يوم من الأيام تلتقط صورًا رائعة، إلا أنها كانت تلتقط صور براد بيت في جلسة تصوير جديدة. تم إطلاق سراح "جينيفر أنيستون" من هذه المجموعة الأخيرة من المجموعة النشطة.
تم إصدار الفيلم الجديد "جينيفر أنيستون" حديثًا. Medya is hemen üzerine yoğunlaştı; manşetler “إن جينيفر أنيستون بخير الآن!” başlıklarıyla doldu. Oysa bu Dramatik yorum, keşfin bilimsel derinliğini biraz gölgede bıraktı. Peki, beynin bu kadar seçici olmasını sağlayan mekanizma, neden yapay zekâlarda eksik?
Sonraki araştırmalarda anlaşıldı ki, aslında tek bir noron değil, küçük ama son derece seçici bir nöron grubu aynı anda active oluyordu. Yani beynin içinde, bir kavramı veya kişiyi temsil eden minik bir sinir ağı vardı. Biz o ağdan sayce bir hücrenin sinyalini yakalayabilmiştik. Bu Fark, beynin bilgiyi nasıl temsil ettiğine dair düşüncemizi kökten değiştirdi: Anlam, tek bir hücreye sıkışmış değildi — birbirine bağlı, birlikte ateşlenen hücrelerin kolektif örüntüsünde yaşıyordu.
Anlam, rastgele dağılmış nöronlarda değil; çok küçük ama yüksek seçiciliğe sahip örüntülerde yaşıyordu. لها نورون بو أجين içinde kendi “notasını” çalıyor، birlikteyse anlamın melodisini oluşturuyorlardı.

