
2005년에 Kaliforniya Üniversitesi'nde yürütülen bir deney, nörobilim tarihine küçük bir efsane bıraktı. 간질은 기본적으로 필요하지 않습니다.
Ancak araştırmacılar bu sırada beklenmedik bir şey farmetti: beynin medial 일시적인 lob bölgesinde yer alan bazı nöronlar, yalnızca belirli kişilere veya kavramlara tepki veriyordu.
Deneyde, beynindeki noron grubunun özellikle dikkat çekici olduğu gözlemlendi를 서두르십시오. 하지만 실제로는 제니퍼 애니스톤이 사진을 찍을 때 사진을 찍는 동안에도 브래드 피트가 자신의 사진을 찍고 있다고 생각합니다. "Jennifer Aniston"이 그룹 활동에 참여하고 있다는 사실을 알고 싶습니다.
"Jennifer Aniston nöronu"가 Verdi에 있다는 사실을 알고 싶습니다. Medya ise hemen üzerine yoğunlaştı; “지금은 제니퍼 애니스톤이 아니예요!” başlıklarıyla doldu. Oysa bu Dramatik yorum, keşfin bilimsel derinliğini biraz goolgede bıraktı. Peki, beynin bu kadar seçici olmasını sağlayan mekanizma, neden yapay zekâlarda eksik?
Sonraki araştırmalarda anlaşıldı ki, aslında tek bir nöron değil, küçük ama son derece seçici bir nöron grubu aynı anda active oluyordu. Yani beynin içinde, bir kavramı veya kişiyi temsil eden minik bir sinir ağı vardı. Biz o ağdan sadece bir hücrenin sinyalini yakalayabilmiştik. Bu Fark, beynin bilgiyi nasıl temsil ettiğine dair düşüncemizi kökten değiştirdi: Anlam, tek bir hücreye sıkışmış değildi — birbirine bağlı, birlikte ateşlenen hücrelerin kolektif örüntüsünde yaşıyordu.
Anlam, rastgele dağılmış nöronlarda değil; çok küçük ama yüksek seçiciliğe sahip örüntülerde yaşıyordu. 그녀는 "notasını" çalıyor, birlikteyse anlamın melodisini oluşturuyorlardı에 대해 알고 있습니다.

