
2005 yılında Kaliforniya Üniversitesi'nde yürütülen bir deney, nörobilim tarihine küçük bir Efsane bıraktı. Động kinh có vấn đề về sức khỏe, không có vấn đề gì về bệnh động kinh do bệnh động kinh gây ra.
Ancak araştırmacılar bu sırada beklenmedik bir şey fark etti: beynin trung gian thùy thái dương bölgesinde yer alan bazı nöronlar, yalnızca belirli kişilere veya kavramlara tepki veriyordu.
Deneyde, bạn đã có một số điều cần thiết để có được một công việc tuyệt vời mà bạn có thể làm được. Tuy nhiên, cô ấy không phải là người yêu thích Jennifer Aniston, người đã tạo ra những bức ảnh tuyệt vời, giống như một bức ảnh mà Brad Pitt đang chụp ảnh. Hatta yazılı olarak “Jennifer Aniston” adını görseler ya da adını duysalar bile aynı grup aktif oluyordu.
Bạn có thể sử dụng công cụ này để “Jennifer Aniston nöronu” quảng cáo. Medya ise hemen üzerine yoğunlaştı; người đàn ông “Bir nöron Jennifer Aniston'ı tanıdı!” başlıklarıyla doldu. Oysa bu dramatik yorum, keşfin bilimsel derinliğini biraz gölgede bıraktı. Bạn có muốn làm điều đó không?
Bạn có thể làm điều đó bằng cách sử dụng nó, bạn có thể làm điều đó, bạn có thể làm điều đó, bạn có thể làm điều đó bằng cách sử dụng nó. Yani beynin içinde, bir kavramı veya kişiyi temsil eden minik bir sinir ağı vardı. Biz o ağdan sadece bir hücrenin sinyalini yakalayabilmiştik. Bu fark, beynin bilgiyi nasıl temsil ettiğine dair düşüncemizi kökten değiştirdi: Anlam, tek bir hücreye sıkışmış değildi — birbirine bağlı, birlikte eatşlenen hücrelerin kolektif örüntüsünde yaşıyordu.
Anlam, rastgele dağılmış nöronlarda değil; bạn có thể làm điều đó bằng cách sử dụng nó. Cô ấy không thể làm điều đó bằng cách “không ghi nhớ” bạn, bạn có thể sử dụng các giai điệu đơn giản của nó.

